وقتی وارد شدیم پرچمی را به یادگار برایش امضا کردیم. من نوشتم : هر کس سکوت در بر بیداد گر کند / فردا هزار نعره چو بیداد می زند. سِن را به مناسبت شب یلدا از انار و هندوانه و کرسی و حافظ پر کرده بودند. تابلوی بزرگ چلچراغ پشت سن نگاه ها را جلب می کرد. مراسمی فانتزی و خودمانی اما با عظمت و با شکوه. پگاه آهنگرانی و منصور ظابطیان مجری های جوان برنامه. وقتی مهمان اصلی آمد سالن حدود شاید ده دقیقه کف و سوت می زدند و خوشحالی می کردند. بر خلاف مراسم این چنینی و آن هم در حضور مقامات حکومتی (البته قبلا حکومتی) اصلا آدم های عصا قورت داده صحبت نمی کردند. جک های خنده دار آن هم با محوریت رییس جمهور قبلی ایران خاتمی آن هم از زبان امیر مهدی ژوله و در حضور خود او خیلی جالب بود. شوخی های بامزه با نوازندگان موسیقی سنتی و شخصیت های سیاسی کارهای خوب و جالبی بود که برو بچه های چلچراغ برای مراسم شب یلدا با خاتمی در فرهنگسرای بهمن کردند. صدای زیبا و با وسعت حامی هم برنامه دیگرشان بود. گروه دیگری هم رفتند غوغایی در سالن برپا کردند و آهنگی متفاوت اجرا کردند. ته مایه های متال با چهار مدل گیتار و درامز و کیبورد. و ترانه ای به نام مردی با عبای شکلاتی از نیلوفر لاری پور. خاتمی هم اتفاقا با عبایی شکلاتی آمده بود. مصاحبه ی زنده خودمانی یک دختر و پسر جوان با خاتمی و شوخی با او و پرسیدن سوال هایی متفاوت از زندگی شخصی اش و البته شوخی کردن خاتمی با آن ها خیلی جالب بود. خاتمی هم از فعالیت هایش در مرکز گفت و گوی تمدن های ایران و اروپا می گفت. از همایشی که در مورد اسلام و غرب چند ماه دیگر در اندونزی برگزار می شود و او به عنوان نماینده اسلام با اندیشمندان امریکایی مناظره خواهد داشت می گفت. خیلی با حسرت از جوان و جوانی یاد کرد و به تمجید خطا و پرسش جوان پرداخت. در آخر هم باران کوثری آمد و با اشک ، همه و خاتمی را دعا کرد و فالله و خیرحافظا و هوارحم الراحمین را خواند و به خاتمی فوت کرد. خاتمی هم او را تقریبا بقل کرد و از او تمجید کرد.
مراسمی بزرگ و فانتزی از چلچراغ بود که تابوی مراسم های اینچنینی را شکست .
شاید خیلی ها مخالفت کنند اما خاتمی برای من هنوز همان خاتمی هفتاد و شش است.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
گویا خاتمی هم وبلاگ نویس شده است . . .
